“A bad day in London is still better than a good day anywhere else”

Britten staan niet alleen bekend om hun onderkoelde humor en alcohol-inname, maar ook om hun vaderland-liefde. Londenaren daarentegen zijn vooral dol op Londen.

Londen is geen Engeland, net zoals New York geen Amerika is. Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens Brexit: Londenaren stemden fel tegen, de rest van het continent was voor.

Op de jaarlijkse beurs 100% Design, de aanleiding (of excuus) voor mijn bezoek aan Londen, zag ik de volgende tekst: De design industrie kan Groot Brittannië helpen, maar vraagt eerst de regering om hulp.

Geen onlogische vraag, want iedereen die een jonge designer kent, kent de paradox: ze maken waanzinnige ontwerpen maar verdienen ook waanzinnig weinig geld. 

100% Londen-fan

En toch is design overal. Ook 100% in Londen. Overal zijn bekende (Saatchi Gallery) en onbekende (in oude wijken die opnieuw ontdekt zijn zoals Southbank en Shoreditch) 'art-galleries', die samenwerken met woonwinkels en hotels om onder de aandacht te komen.

Musea zijn gratis: grote instituten als het Tate Modern loop je zo even binnen, je 'doet' een paar zalen, luncht of borrelt met uitzicht op de Thames en gaat weer door met waar je gebleven was. Musea hebben een sociale functie en zijn op ieder moment van de dag populair.

In het Victoria & Albert hing een geweldige installatie: 'The Green Room' by Glithero. Bedrieglijk eenvoudig, maar het is niet wat het lijkt. Dat is misschien wel de essentie van goed design. 

Mad Men meets Dynasty

Behalve mijn lovende kritieken over Londen (ik grijp ieder excuus aan om naar Londen te gaan, weet u trouwens dat de Engelse pond erg voordelig is ??) wilt u misschien ook wel iets anders lezen.

Over interieur trends bijvoorbeeld. Dat was zeker te zien op 100% Design Londen. We zagen veel bruin tinten met zwart metaal, groenen (mos, emerald, rijke tinten – geen KPN-appeltjes-groen), messing, oker-geel, nachtblauw en fluweel.

Meubels en accessoires hebben een rijke uitstraling: denk Mad Men meets Dynasty.

Heeft u ooit die Dolce & Gabbana etalage gezien met die messing palmbomen? Dat u dacht: leuk voor de Veerkampjes? Als u de tijger-prints wegdenkt en het goud combineert met chocolade-bruin, emerald-groen en koninklijk blauw, is het geheel en al verantwoord.

De winkels van Ted Baker in Londen (allemaal uniek qua inrichting) hebben een zelfde soort rijke uitstraling en de paskamer-gordijnen zijn van oker-geel fluweel.

Ook in de horeca zie ik een zelfde soort stroming: het Wythe hotel in Williamsburg, NY (aanrader!!) is met haar pauw-blauw-groene muren, marmeren bar en messing details de voorloper van deze rijke trend.

Geen Berlijnse 'industrial-raw' somberheid meer (dat was een mooi excuus voor een onafgewerkt interieur en slechte meubels), geen grijzen en andere non-kleuren maar statements en luxe.

In de heerlijke wijk Spitalfields in Londen zagen we messing gecombineerd met crème-wit, bruinen, Thonet-gevlochten rieten panelen en groene planten en waanden ons op safari in Afrika.

De luxe van 'just be in London'

Ik hoor u denken: hard werken zeg die trends vinden en design bekijken. Werk is het ook niet echt, het is gewoon iets wat ik doe en leuk vind om te delen.

Wat ik ook wil delen is dat we in november voor u een inspiratiereis naar Londen gepland hebben. We gaan 72 uur lang kunst, design, retail en horeca ervaren.

 Natuurlijk ga ik mee en samen met zeer ervaren collega's regelen we alles voor u. Van design hotel tot uitgekiende routes in hippe wijken en diners in goede restaurants. We vullen de reis zo goed voor u in, dat u de luxe en ruimte heeft van ergens echt zijn, zonder na te denken over het volgende. Zo wordt beleven ervaren.

Nike zegt 'Just do it', Beekwilder zegt 'Just Be', Shakespeare zei 'To be or not to be. That's the question’.
Aan u de vraag: gaat u mee?